1984 Robert & Thijs 1984 Thijs & Jeroen 1985 Wiebe Portrait Carefully Twisting Jeans, 1986 Maurice Undressing / Pim, 1986 Boys from Havana Strechting / Arie Nouschka / Tiel, 1990 Untitled Belt / Paul, 1992

Deze foto en vele andere uit 1984 en 1985 vormden het materiaal voor de eerste expositie in 1985 in Theater Desmet.
De meeste foto’s heb ik gemaakt in mijn woonkamer: een laken als achtergrond, twee kleine flisten, tl-bakken, een snelle film en mijn Olympus OM1 waren de technische ingredienten. Mijn zwager stelde al in 1984 een kwalitatief niet te goede 6x6 camera ter beschikking. Dit deed al snel naar meer verlangen. Ik heb jaren - tot 1995 - een tweedehands 6x6 Mamiya gebruikt. 

Grote stimulans
Twee toegewijde ‘modellen’ Robert & Thijs (toen trainingspartners) waren verantwoordelijk voor een zeer succesvolle sessie die naar meer deed smaken. 1984 was ook waarin elke homofotograaf met naaktfotografie ging experimenteren. Choreograaf Hans van Manen en Erwin Olaf werden snel bekende namen.
In het voorjaar van 1985 ontmoette ik hen via Thijs die voor beide mannen model was. Hans was onder de indruk van mijn portretten en stimuleerde me de foto’s tentoon te stellen. Omdat ik kleinbeeld en TriX gebruikte was mijn afdrukkwaliteit vergeleken bij die van hen knap waardeloos. Het eerste wat Hans deed in Theater Desmet was de foto’s nauwkeurig technisch bestuderen op afdruk en uitstipkwaliteiten. Hij zweeg, een beleefde manier van commentaar leveren.

Grenzen
Er kwamen in totaal 12 exposities. Dat is prima voor je ego en je leert veel over de manier waarop mensen naar foto’s kijken. Maar ergens bij de zevende expo vond ik het tijd er een eind aan te maken. In die tijd deelde ik met Chris Klees een studioruimte op de Overtoom en een hele hoop fotodiscussies. Tijdens een discussie over de selectie voor een van zijn tentoonstellingen realiseerde ik me dat ik mezelf bleef herhalen.
Mijn reikwijdte in fotografie is ook niet echt groot. Ik hou van verstilde, sprekende portretten. Ik hou van mooie vormen. Grote, gedurfde experimenten zoals Erwin met mensen en de minder bekende Chris met vormen deden, staan niet eens op mijn verlanglijstje. De hype van de naaktfotografie was ook over. De open houding van de ‘gewone’ homoman om naakt te modelleren nam ook af. De (boeken)markt werd gevuld met steeds meer soft porno boeken van prachtige mannen. Mooie mannen, saaie fotografie.

Ik kan niet anders dan portretten maken, dat is nou eenmaal mijn verslaving. Ik maak ook nog wel (semi)naaktfoto’s, maar de noodzaak om anders dan een virtuele expositie te maken is me niet hoog genoeg meer.

(This page in English)